*** Przetłumaczono za pomocą www.DeepL.com/Translator (wersja darmowa) ***

Mechernich/Blankenheim – Dwa domy, dwie msze święte – a jednak wspólny duch: wdzięczność, więź i pocieszająca pewność, że miłość i światło są silniejsze niż śmierć. Zarówno w ośrodku opieki długoterminowej Sozialwerk Communio in Christo e.V. w Mechernich, jak i w domu opieki dla seniorów Haus Effata w Blankenheim, krewni, mieszkańcy i pracownicy zebrali się, aby upamiętnić osoby zmarłe w ciągu ostatniego roku.

W ośrodku opieki długoterminowej nabożeństwo odbyło się pod poruszającym hasłem „Magia miłości pokonuje śmierć”. Wielu mieszkańców straciło w ciągu roku bliskich przyjaciół – ludzi, z którymi dzielili codzienne życie, wspomnienia i uczucia. Dlatego nabożeństwo zostało celowo przygotowane wspólnie z mieszkańcami, aby dać im, pracownikom, a przede wszystkim krewnym przestrzeń do dzielenia się smutkiem i wdzięcznością.

„Dzięki uczuciom i miłości, które żywimy do zmarłych, pozostaną oni dla nas niezapomniani” – padło podczas nabożeństwa. Szczególnie imponujący był obraz, który specjalnie na tę okazję stworzyła była pracownica Natalja Ackermann: ogon gwiazdy, na którym zapisano wszystkie imiona zmarłych – symboliczny most wspomnień łączący to, co ziemskie, z tym, co wieczne. Grupa muzyczna placówki stworzyła ciepłą, podniosłą atmosferę, a następnie wielu gości zakończyło popołudnie przy kawie, ciastkach i cichych rozmowach w sali terapeutycznej.

Nowe liście na drzewie pamięci

W domu Effata tegoroczna msza upamiętniająca upłynęła pod znakiem słowa „światło”. Światło, które symbolizuje człowieczeństwo – ciepło, które sprawia, że przypadkowo zebrana społeczność nagle staje się czymś rodzinnym. „Niektóre z tych świateł zgasły, ale ciepło w sercach pozostało” – podkreślono podczas mszy. Ta myśl przewijała się jak motyw przewodni przez całą uroczystość i wyraźnie poruszyła wielu obecnych.

Tradycyjnie ponownie odbył się rytuał pożegnalny, który od lat przynosi pocieszenie w domu Effata: dla każdego zmarłego mieszkańca na drzewie pamięci wisiał liść, a krewni mogli zapalić świeczkę dla swojej ukochanej osoby. Była to delikatna, nastrojowa chwila, w której smutek mieszał się z wdzięcznością. Podobnie jak w Mechernich, również i tutaj wspólne spotkanie przy kawie i ciastku było okazją do spotkań, wspomnień i słów pocieszenia w odpowiednim momencie.

Choć obie uroczystości były bardzo różne, łączyło je głębokie przekonanie, że nikt nie zostanie zapomniany: w szacunku, we wspólnej pamięci i w głębokiej wierze, że godność każdego człowieka wykracza poza śmierć.
 

pp/Agentur ProfiPress